Luizenmoeder zit vol met EU-subsidie, dat gaat zich wreken in 3,2...

Zo'n programma kijk je als testosteronbom alleen als je door een zeker iemand aan de bank vastgeketend zit, maar vooruit, het is best geinig. Toch is het tijd om een voorspelling te maken. Komt deze niet voor het einde van het jaar uit, dan stort ondergetekende € 100 op de rekening van de Jonge Europese Federalisten (JEF). 

Leuk, Europese subsidie. Wat is dat Creative Europe eigenlijk?

De Europese commissie heeft voor de periode tot 2020 € 1,44 miljard begroot om Europese mediabedrijven een zetje in de rug te geven, onder de noemer Creative Europe. Dat wordt gedaan door middel van het ondersteunen van films en andere mediaproducten die een heldere 'European Added Value' hebben. Wat houdt dat in? Laten we gewoon de wettekst erbij pakken dat ten grondslag ligt aan Creative Europe. Leuke programma's sponsoren klinkt heel lief maar waarom zou je dat doen?

Helder. Het is de taak van de EU om tot een 'Ever Closer Union' te komen. De eerste zin van de preambule is vreemd, want er staat dat die Ever Closer Union er moet komen en daarna dat de Europese commissie een cultureel beleid moet voeren. Er is geen verbindend woord behalve 'en' (dus niet: 'daarom', bijvoorbeeld). Ze staan wel in dezelfde zin, waar we uit mogen opmaken dat cultureel beleid (zijnde 'Creative Europe') dienend moet zijn aan de Ever Closer Union. 

Dat staat met zoveel woorden in artikel 5 van de wet, die stelt dat het cultuurbeleid moet bijdragen aan de Europe 2020 strategie. 

Regel 27 van de preambule stelt ook dat alleen projecten die een European Added Value hebben, voor subsidie in aanmerking komen. Een Europa-brede documentaire over het falen van de euro komt dus niet voor subsidie in aanmerking, ook al zouden veel belastingbetalers dat wel waarderen. De Europese commissie moet immers door de publicatie geholpen worden om de Ever Closer Union te realiseren. 

Daarom zal het programma in een politiek correcte brij ontaarden, net als een D66-congres waar iedereen zo vreselijk multicultureel doet dat ze niet zien hoe pijnlijk dat faken eigenlijk is. Inclusiviteit, het ontkennen van taal- en cultuurverschillen, het afbreken van nationale tradities zoals een Sinterklaasfeest, het nut van de EU, het zal allemaal langskomen. Het pure bestaan van de subsidie van Creative Europe maakt het doel van de serie duidelijk, anders zou die geen subsidie hebben gekregen. Als de lente aanbreekt gaan de kids met een bus op schoolreisje naar een ander land en daar leren ze hoe fijn het is dat er geen grenzen zijn. Er komt een jonge vluchteling in de klas, het resultaat van het spreidingsprogramma van mensen uit Griekenland, en die wordt binnen de kortste keren door iedereen omarmd wat laat zien dat je niet in grenzen moet denken. Het doorbreken van traditionele rolpatronen, want de Tweede Wereldoorlog ligt in het verleden dus alles in het verleden is slecht. Een knipoog naar Europese normen voor voedselveiligheid als de kids en hun moeders zich druk maken over het wel of niet gezond zijn van snoepgoed: verzin het maar. Via allerlei hints kan de boodschap worden doorgegeven, maar vooral subtiel want 'Ever Closer Union' impliceert geduld.  

Wiens brood men eet, diens woord men spreekt. En anders maken we de JEF blij.

Overigens is de subsidie marktverstorend. Dat de opstellers van de wet zich daarvan bewust zijn blijkt uit de preambule: het zijn vooral MKB'ers (SME) die vaak niet aan genoeg geld kunnen komen, in tegenstelling tot overheden en grote bedrijven dus geld van Creative Europe mag alleen naar kleine bedrijfjes. Daarom is het bijzonder dat NPO deze subsidie krijgt maar dat is slechts een voetnoot.